Wat mag er officieel op een taart? De decoratieregels op een rij

Wat mag er officieel op een taart? De decoratieregels op een rij

Alles wat jij op een verkochte taart legt valt onder de wet. Eetbare versiering valt onder de additievenregels, en alles wat niet eetbaar is maar de taart wel raakt onder de regels voor voedselcontactmaterialen. Jij bent verantwoordelijk, ook als je de decoratie kant-en-klaar hebt ingekocht.Ā In deze blog lees je wat er in de EU en Nederland geldt voor taartdecoratie, wat er de afgelopen jaren daadwerkelijk is veranderd rond glitter, kleurstoffen, goud en zilver, en hoe je het in je eigen bakkerij praktisch regelt.

Onder onze blog over deĀ bedazzled cakeĀ kwam een reactie binnen van een volger die midden in haar bakkersexamens zit. Ze schreef dat ze zich verbaast over hoeveel er officieel gezien eigenlijk niet meer mag zodra je je in de regels verdiept. Dat is precies de goede observatie, en het is een onderwerp waar veel bakkers pas over nadenken als er iets misgaat. Daarom hebben we het uitgezocht. Waar de regels niet helemaal scherp zijn, zeggen we dat er ook bij.

In het kort: wat mag wel en wat niet

  • Mag niet:Ā losse plastic glitter. Sinds 17 oktober 2023 mag die in de hele EU niet meer verkocht worden, ook niet voor knutselwerk.
  • Mag niet:Ā titaandioxide (E171). Sinds 7 augustus 2022 niet meer toegestaan als levensmiddelenadditief. Zat volop in oudere witte glitter en parelglans.
  • Mag niet:Ā acryl knutselsteentjes en speelgoedfiguren op een taart die je verkoopt. Niet gekeurd voor voedselcontact.
  • Let op:Ā eetbaar goud en zilver zijn toegelaten, maar voor een beperkt aantal toepassingen. Zilver (E174) staat bovendien onder druk.
  • Let op:Ā zes felle kleurstoffen vragen om een waarschuwing op het etiket over de oplettendheid van kinderen.
  • Let op:Ā verse bloemen zijn niet verboden, maar de risico's zijn reĆ«el.
  • Mag wel:Ā niet-eetbare decoratie die geschikt is voor voedselcontact, mits je klant weet dat het eraf moet voor het snijden.

De hoofdregel: jij bent verantwoordelijk voor alles wat op de taart ligt

Veel bakkers denken dat de verantwoordelijkheid bij de leverancier ligt. Dat is niet zo. Zodra jij een taart op de markt brengt, ben jij degene die moet kunnen aantonen dat alles wat erop ligt veilig is. De Britse voedselautoriteit formuleerde dat een paar jaar geleden onomwonden toen bakkers vroegen naar bloemen op taart: degene die de bloemen en toebehoren op de taart aanbrengt en de taart vervolgens op de markt brengt, is de verantwoordelijke.

Die redenering geldt net zo goed voor toppers, prikkers, glitter en steentjes. En het is niet alleen een Britse opvatting: het volgt uit de Europese verordening over materialen die met levensmiddelen in aanraking komen. Die verordening geldt niet alleen voor bordjes en verpakkingen, maar voor alle voorwerpen waarvan redelijkerwijs verwacht kan worden dat ze bij normaal gebruik met levensmiddelen in aanraking komen. Een cake topper die je in de botercrĆØme prikt valt daar dus gewoon onder. De kern van artikel 3: een materiaal mag geen bestanddelen aan het levensmiddel afgeven in hoeveelheden die de gezondheid in gevaar brengen, de samenstelling onaanvaardbaar veranderen of de smaak of geur aantasten.

Bron: Verordening (EG) nr. 1935/2004, artikel 1 lid 2 en artikel 3.

Praktisch betekent dit: "de leverancier zei dat het kon" is geen verweer als je het niet kunt onderbouwen. Vraag dus documentatie, en bewaar die.

Drie categorieƫn die je uit elkaar moet houden

Bijna alle verwarring rond taartdecoratie komt doordat drie verschillende dingen door elkaar lopen. Als je ze uit elkaar houdt, wordt de rest logisch.

1. Eetbaar.Ā Gemaakt van levensmiddelen en toegelaten additieven. Het mag mee de mond in en het telt mee in je ingrediĆ«ntenlijst en je allergeneninformatie. Suikerbloemen, chocoladedecoratie, wafelpapier, isomalt en gelatinesteentjes vallen hieronder.

2. Niet eetbaar, wel geschikt voor voedselcontact.Ā Het mag de taart aanraken, maar niet opgegeten worden. Denk aan een goede kunststof topper of een prikker die als voedselcontactmateriaal is gekeurd. Herkenbaar aan de vermelding "voor levensmiddelen" of aan het glas-en-vorksymbool. Die vermelding is overigens niet verplicht op voorwerpen die door hun aard al duidelijk voor voedsel bestemd zijn, zoals een taartschep: de verplichting geldt juist voor voorwerpen waarbij het niet vanzelf spreekt.

3. Alleen decoratie.Ā Bedoeld om naar te kijken, niet om in de buurt van eten te komen. Hier gaat het het vaakst mis, omdat de verpakking geruststellend klinkt. Let op de term "non-toxic": dat is een knutselterm en betekent alleen dat je er niet acuut ziek van wordt als je het per ongeluk binnenkrijgt. Het is geen goedkeuring voor gebruik op eten.

Voor kunststof geldt daarnaast dat er een verklaring van overeenstemming beschikbaar moet zijn bij levering buiten de detailhandelsfase, dus bij je groothandel of importeur. Als afnemer mag je die opvragen.

Bron: Verordening (EG) nr. 1935/2004, artikel 15 en 16, en Verordening (EU) nr. 10/2011, artikel 15.

Glitter: hier is echt iets veranderd

Als er Ć©Ć©n onderwerp is waarbij het antwoord de afgelopen jaren daadwerkelijk is verschoven, dan is het glitter. Er spelen twee losse regels, en ze worden vaak door elkaar gehaald.

Titaandioxide is uit het eten verdwenen

E171 titaandioxide gaf glitter en parelglans hun dekkende witte glans. Sinds 7 augustus 2022 mag een levensmiddel met E171 niet meer in de EU in de handel worden gebracht. In cosmetica en geneesmiddelen is de stof nog wel toegestaan, en dat verklaart waarom je hem nog steeds tegenkomt. Heb je nog oude potjes glitter of parelstof in de kast staan, kijk dan naar de ingrediƫntendeclaratie.

Bron: Verordening (EU) 2022/63 van 14 januari 2022, in werking op 7 februari 2022 met een overgangstermijn tot 7 augustus 2022.

Losse plastic glitter mag helemaal niet meer verkocht worden

Dit is de regel die de meeste bakkers verrast, en hij komt niet uit de voedselwetgeving maar uit de chemiewetgeving. Sinds 17 oktober 2023 mag losse glitter van niet-afbreekbaar kunststof kleiner dan vijf millimeter nergens meer in de EU verkocht worden. Dus ook niet als knutselglitter, en ook niet als je hem "alleen voor decoratie" gebruikt. Glitter van glas of metaal, biologisch afbreekbare of in water oplosbare glitter en glitter die vast in een materiaal zit verwerkt vallen buiten het verbod. De NVWA ziet hierop toe.

Bron: Verordening (EU) 2023/2055, de beperking op opzettelijk toegevoegde microplastics in bijlage XVII bij REACH.

En wat is "eetbare" glitter dan wel?

Echt eetbare glitter is opgebouwd uit levensmiddelen en toegelaten kleurstoffen, en heeft dus een ingrediƫntendeclaratie met E-nummers of ingrediƫntnamen. Let daarbij op ƩƩn veelvoorkomend bestanddeel: kaliumaluminiumsilicaat (E555) is volgens EFSA niet toegelaten als zelfstandig additief in levensmiddelen, alleen als drager in bepaalde pigmenten. Een glitter waarin E555 het hoofdbestanddeel is, is daarmee geen toegelaten levensmiddelenadditief.

De praktische toets is simpel. Draai het potje om. Zie je een ingrediƫntenlijst en de vermelding dat het om een levensmiddel gaat, dan is het eetbaar. Zie je alleen marketingtaal, "for decoration only" of helemaal geen ingrediƫnten, dan is het dat niet, hoe mooi het woord op de voorkant ook staat.

Eetbaar goud en zilver: ruimer verkocht dan toegestaan

Bladgoud en zilveren pareltjes worden overal verkocht, maar de toelating is smaller dan de verkoop doet vermoeden. Goud (E175) en zilver (E174) zijn toegelaten in de EU, maar niet als algemene versiering van gebak. De toepassingen die consequent terugkomen zijn: de uitwendige deklaag van suikerwerk, de versiering van chocolade, en likeuren.

Dat verschil is in de praktijk relevant. Bladgoud op een chocoladedecoratie die je op de taart zet, past binnen die omschrijving. Bladgoud rechtstreeks op botercrĆØme, of zilveren pareltjes los over een taart gestrooid, past er niet vanzelfsprekend in. Wil je hier zeker van zijn, raadpleeg dan de additievendatabank van de Europese Commissie of vraag het na bij je leverancier, met de vraag onder welke levensmiddelencategorie het product valt.

Bij zilver komt daar iets bij. EFSA publiceerde in april 2025 een vervolgbeoordeling en concludeerde dat de beschikbare gegevens onvoldoende zijn om de veiligheid van E174 vast te stellen. Er zijn vragen over genotoxiciteit, over de karakterisering van nanodeeltjes en over de afgifte van zilverionen. Voor zover wij hebben kunnen nagaan is E174 op dit moment nog steeds toegelaten en heeft de Europese Commissie nog geen verordening aangenomen die de stof schrapt. Maar het is wel een onderwerp om in de gaten te houden: als je nu een groot decoratieassortiment op zilver bouwt, doe je dat op een stof waarvan de toekomst onzeker is.

Felle kleuren: de waarschuwing die veel bakkers niet kennen

Zes synthetische kleurstoffen vragen om een extra vermelding op het etiket. Het gaat om tartrazine (E102), chinolinegeel (E104), zonnegeel FCF (E110), azorubine of karmozijn (E122), ponceau 4R (E124) en allurarood AC (E129). Dit zijn precies de kleuren waarmee je fel geel, oranje en rood maakt.

Bij levensmiddelen met een of meer van deze zes kleurstoffen moet op het etiket de naam of het E-nummer van de kleurstof staan met daarachter: "kan de activiteit of oplettendheid van kinderen nadelig beĆÆnvloeden".

Bron: Verordening (EG) nr. 1333/2008, bijlage V bij artikel 24.

Voor voorverpakte producten is dit onomstreden. Voor los verkochte producten lopen de standpunten van verschillende Europese toezichthouders uiteen, en wij hebben geen expliciet standpunt van de NVWA hierover kunnen vinden. Dat betekent niet dat je het kunt negeren, want veel bakkers verkopen voorverpakt zonder het zo te noemen: een taart die je 's ochtends inpakt en die later op de dag wordt opgehaald, is voorverpakt.

De eenvoudigste route: kies gelkleurstoffen zonder deze zes en je hebt er geen omkijken naar. Gebruik je ze wel, zet de vermelding er dan gewoon bij. Het is Ć©Ć©n regel tekst extra op het etiket dat je toch al maakt voor jeĀ allergeneninformatie.

Cake toppers, prikkers en figuurtjes

Een topper is voor de wet geen versiering maar een voorwerp dat met levensmiddelen in aanraking komt. Dat maakt de vragen die je erbij moet stellen concreet.

  • Is het gekeurd voor voedselcontact?Ā Zoek de vermelding "voor levensmiddelen" of het glas-en-vorksymbool, of vraag je leverancier om een verklaring van overeenstemming.
  • Wat steekt er in de taart?Ā Een steeltje van onbekend materiaal hoort niet rechtstreeks in de botercrĆØme. Gebruik een food-safe huls of laat de topper op een plaatje rusten.
  • Kan het los raken?Ā Kleine losse onderdelen zijn een verstikkingsrisico, zeker bij kindertaarten.
  • Is het eigenlijk speelgoed?Ā Speelgoedfiguurtjes vallen onder de speelgoedregels, niet onder de regels voor voedselcontact. Die twee zijn niet uitwisselbaar.
  • Zijn het knutselmaterialen?Ā Acryl strassteentjes en plakedelstenen uit de hobbywinkel zijn niet gekeurd voor voedselcontact en horen niet op een taart die je verkoopt.

Kaarsjes horen in dit rijtje thuis. Gebruik houders, zodat de kaars zelf en het smeltende materiaal niet in de taart terechtkomen.

Waarmee zet je een topper dan wel veilig in de taart?

Hier loop je tegen iets praktisch aan: een standaard productcategorie "topperhuls" bestaat eigenlijk niet. Wat bakkers in de praktijk gebruiken, zijn twee dingen die wel gewoon te koop zijn bij taartdecoratie-groothandels.

Posy picks, ook wel bloemenprikkers of flower spikes.Ā Holle kunststof kokertjes met een punt, gemaakt voor taartdecoratie. Je duwt de punt in de taart en de steel gaat in het kokertje, zodat er niets rechtstreeks contact maakt met de botercreme. Ze zijn bedoeld voor bloemsteeltjes, maar werken net zo goed voor een dunne toppersteel, mits de diameter past.

Holle taartdowels.Ā De kunststof steunstokken waarmee je taarten stapelt, bestaan ook in holle uitvoering. Zaag er een stukje van af op de lengte die je nodig hebt en je hebt precies zo'n kokertje. Voordeel: je hebt ze waarschijnlijk al liggen, ze zijn steviger, en je bepaalt zelf de lengte.

Waar je bij inkoop op let, is hetzelfde als bij de topper zelf: vraag om de verklaring van overeenstemming. Het gaat om kunststof dat de taart raakt, dus daar gelden de regels voor voedselcontactmaterialen gewoon. Een kokertje dat als "voor taartdecoratie" wordt verkocht, is niet automatisch gekeurd voor voedselcontact.

Twee oplossingen die je beter kunt laten liggen. Een rietje afknippen klinkt logisch, maar plastic wegwerprietjes zijn in de EU sinds 3 juli 2021 verboden onder de wegwerpplasticrichtlijn, en papieren rietjes worden slap in botercreme. En de topper aan een houten prikker lijmen: de prikker is dan wel voedselveilig, maar de lijm meestal niet.

Wil je helemaal geen kokertje, dan zijn er twee alternatieven. Laat de topper op een schijfje rusten in plaats van hem erin te steken, of kies een topper met een brede platte voet. Voor bento- en minitaarten is dat vaak praktischer, omdat de taart te laag is om een steel goed vast te zetten.

Verse bloemen: geen verbod, wel meer risico dan gedacht

Verse bloemen op taart zijn niet verboden, en dat maakt ze juist lastig: je moet zelf de afweging maken. De Britse voedselautoriteit noemt vier risico's die ook in Nederland gelden. Bloemen, blad, bessen of plantensap kunnen giftig zijn of een allergische reactie geven. Er kunnen resten van gewasbeschermingsmiddelen op zitten, ook bij biologisch geteelde bloemen. Kinderen eten decoratie zonder na te denken. En er kunnen insecten of slakken in zitten.

Dat eerste risico is in Nederland recent nog concreet geworden. Het adviesbureau van de NVWA publiceerde op 21 januari 2026 een risicobeoordeling op basis van 177 monsters van geĆÆmporteerde rozen. Er werden resten van gewasbeschermingsmiddelen aangetroffen. Een van de aanbevelingen is om consumenten actief te vertellen dat ze geen rozenblaadjes moeten eten, met specifieke aandacht voor jonge kinderen. Snijbloemen worden niet als levensmiddel geteeld, en er gelden dus ook geen residunormen voor.

Wil je toch met verse bloemen werken, dan is dit de veilige werkwijze:

  • Kies bewust: zoek elke soort op en houd giftige soorten er helemaal af.
  • Werk met een barriĆØre. Zet stelen in een food-safe huls of op een schijfje, zodat er geen plantensap in de taart trekt.
  • Nooit bloemistendraad of floral tape rechtstreeks in de taart, en nooit draad dat in de taart achterblijft.
  • Plaats de bloemen zo laat mogelijk, controleer op insecten en spoel of poets ze schoon.
  • Vertel je klant dat de bloemen eraf moeten voor het snijden, en zet het op je bestelbevestiging.

Een alternatief dat steeds beter wordt: suikerbloemen, of bloemen van wafelpapier. Die hebben geen van deze problemen en houden het op de foto ook langer vol.

Grote niet-eetbare elementen: de les van de bedazzled cake

Bij deĀ bedazzled cakeĀ speelt alles wat hierboven staat tegelijk. De stenen zijn groot, ze verdwijnen tussen de botercrĆØme en er zitten er tientallen op. Een steen van twee centimeter die bij het snijden niet wordt opgemerkt, is een verstikkings- en breukrisico.

Kies daarom bij deze trend voor echt eetbare stenen van gelatine, agar of isomalt als de taart gewoon gesneden en gegeten wordt. Gebruik je toch niet-eetbare elementen, doe dat dan als bewust weg te nemen showstuk, van materiaal dat geschikt is voor voedselcontact, en tel bij de overdracht hardop met je klant hoeveel er op zitten.

Zo leg je het vast in vijf stappen

Regels naleven is Ć©Ć©n ding, kunnen aantonen dat je ze naleeft is een tweede. Dit kost je nauwelijks tijd en het scheelt enorm als er ooit een vraag komt.

  1. Vraag bij inkoop van elk decoratieartikel om documentatie: een verklaring van overeenstemming, of in elk geval een duidelijke vermelding dat het geschikt is voor levensmiddelen.
  2. Maak een eenvoudig overzicht per artikel met leverancier, artikelnummer en een foto van het etiket. Een map op je telefoon volstaat.
  3. Zet niet-eetbare onderdelen op je bestelbevestiging, zodat je klant het zwart op wit heeft voordat de taart de deur uit gaat.
  4. Leg een kaartje in de doos waarop staat wat eraf moet voor het snijden, en hoeveel het er zijn.
  5. Vertel het bij de overdracht ook hardop. Dat is het moment waarop het blijft hangen.

Wat dit betekent voor de manier waarop je aflevert

Het valt op hoeveel van deze regels neerkomen op hetzelfde punt: je klant moet weten wat er op de taart ligt en wat eraf moet. Dat is niet alleen een juridisch punt, het is ook een presentatiepunt.

EenĀ taartdoos met vensterĀ helpt daar meer bij dan je zou denken: je klant ziet de taart en de decoratie op het moment van overdracht, zonder dat er iemand aan hoeft te zitten. Dat is precies het moment waarop je vertelt welke onderdelen eraf moeten. Een stevigĀ cakeboardĀ dat iets groter is dan de taart houdt de decoratie uit de buurt van de doos, zodat er bij het sluiten van het deksel niets tegen je werk aan strijkt.

Bekijk het assortimentĀ taartdozen met vensterĀ enĀ cakeboardsĀ van Cupcakedozen.nl, zodat je taart bij je klant thuis net zo veilig en net zo mooi aankomt als hij op je werkbank stond.

Veelgestelde vragen over taartdecoratie en regels

Mag je niet-eetbare decoratie op een taart leggen die je verkoopt?
Ja, maar onder voorwaarden. Het materiaal moet geschikt zijn voor contact met levensmiddelen, het mag geen stoffen aan de taart afgeven, en je klant moet weten dat het eraf moet voordat er gesneden wordt. Knutselmaterialen en speelgoed voldoen daar niet aan.

Is eetbare glitter altijd echt eetbaar?
Nee. Echt eetbare glitter bestaat uit levensmiddelen en toegelaten kleurstoffen en heeft een ingrediƫntendeclaratie. Producten die alleen "non-toxic" of "for decoration only" vermelden zijn dat niet. Let ook op E555 kaliumaluminiumsilicaat: dat is volgens EFSA niet toegelaten als zelfstandig levensmiddelenadditief.

Is glitter verboden in de EU?
Losse glitter van niet-afbreekbaar kunststof onder de vijf millimeter mag sinds 17 oktober 2023 niet meer in de EU verkocht worden, op grond van de microplasticsbeperking in Verordening (EU) 2023/2055. Glitter van glas of metaal, biologisch afbreekbare of oplosbare glitter en glitter die vast in een materiaal zit, vallen daar niet onder.

Mag titaandioxide (E171) nog in taartdecoratie?
Nee. Sinds 7 augustus 2022 mogen levensmiddelen met E171 niet meer in de EU in de handel worden gebracht, op grond van Verordening (EU) 2022/63. In cosmetica en geneesmiddelen is de stof nog wel toegestaan, wat verklaart waarom je hem nog tegenkomt.

Mag eetbaar goud op een taart?
Goud (E175) is in de EU toegelaten, maar voor een beperkt aantal toepassingen: de uitwendige deklaag van suikerwerk, de versiering van chocolade en likeuren. Bladgoud op een chocoladedecoratie past daarbinnen, bladgoud rechtstreeks op botercrĆØme niet vanzelfsprekend. Vraag bij twijfel je leverancier onder welke levensmiddelencategorie het product valt.

Mag je verse bloemen op een taart leggen?
Er is geen verbod, maar de risico's zijn reĆ«el: giftige soorten, resten van gewasbeschermingsmiddelen, insecten en draad in de taart. Snijbloemen worden niet als levensmiddel geteeld, dus er gelden geen residunormen voor. Werk altijd met een barriĆØre tussen bloem en taart, laat geen draad achter en vertel je klant dat de bloemen eraf moeten.

Waarmee zet je een cake topper veilig in een taart?
Met een posy pick (bloemenprikker) of een stukje holle taartdowel, zodat de steel het beklede oppervlak niet raakt. Vraag ook voor dat kokertje om een verklaring van overeenstemming, want het is kunststof dat met de taart in aanraking komt. Een afgeknipt rietje of een gelijmde houten prikker is geen goed alternatief.

Wie is verantwoordelijk als de decoratie niet veilig blijkt?
Degene die de taart op de markt brengt, dus de bakker. Dat je de decoratie kant-en-klaar hebt ingekocht verandert daar niets aan. Vraag je leverancier daarom om documentatie en bewaar die.

Deze blog geeft algemene informatie op basis van de EU-verordeningen en publicaties die op het moment van schrijven beschikbaar waren, en is geen juridisch advies. Regelgeving verandert. Voor je eigen situatie raadpleeg je de NVWA, je brancheorganisatie of je leverancier.

Bronnen

Vorig bericht Volgende bericht
Terug naar blog